De laatste keer dat de wereldeconomie werd geteisterd door een gierende inflatie – tijdens de jaren '70 van de vorige eeuw – bereikte de reële, voor inflatie gecorrigeerde prijs van goud zijn hoogste koers ooit.

Het is dan ook niet vreemd dat de prijs van goud als gevolg van de enorme turbulentie op de financiёle markten in het afgelopen decennium opnieuw werd opgestuwd naar recordhoogten. Overigens heeft de koers gecorrigeerd voor geldontwaarding zijn piek uit 1980 nog niet bereikt. Maar inmiddels heeft het goud als belegging wel bijna religieuze proporties gekregen. Goudbeleggers zien het edelmetaal als de beste bescherming tegen de veronderstelde inflatoire gevolgen van het ongekende stimuleringsbeleid van centrale banken wereldwijd. Het is echter maar de vraag of goud werkelijk zo'n goede bescherming biedt tegen het in sommige kringen verwachte financiële armageddon. Nog daargelaten of een dergelijk financieel einde der tijden wel realistisch is.

Recent onderzoek van de Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs komt tot de opmerkelijke conclusie dat de jarenlange daling van de waarde van de dollar maar een zeer beperkt gedeelte van de prijsstijging van goud verklaart. En als bescherming tegen inflatie dan? Ook dat valt tegen. Zo bleek het goud gedurende periodes van fors stijgende inflatie deze niet of nauwelijks te kunnen bijhouden. Hoewel goud algemeen gezien wordt als een goede bescherming tegen geldontwaarding, blijkt dat in de realiteit nogal tegen te vallen.

Maar ook in tijden van zware crises blijkt goud niet zo waardevast als algemeen verondersteld. Zo bleek de waarde van goud tijdens het hoogtepunt van de kredietcrisis in 2008 met maar liefst 30 procent te zijn gedaald. En dat terwijl in dezelfde periode nota bene de waarde van de ‘waardeloze' dollar met 24 procent steeg! Niet goud maar de dollar bleek in de zwartste dagen van de crisis de veiligste vluchthaven!

Goud blijkt niet alleen minder waardevast dan verondersteld, maar is ook een belegging zonder de regelmatige inkomsten uit rente of dividend die obligaties en aandelen juist zo aantrekkelijk maken. Deze inkomstenstroom is voor veel beleggers de voornaamste reden voor een belegging in aandelen of obligaties. Goud daarentegen is een puur speculatieve investering. Het rendeert alleen wanneer men erin slaagt het voor een hogere prijs te verkopen dan waar men het voor heeft gekocht. Er is niet veel fantasie voor nodig om te bedenken dat voor veel beleggers een belegging in goud in een soortgelijke desillusie zal eindigen als voorheen beleggingen in internetaandelen of vastgoedmaatschappen. En dan laten we de kosten voor het aanhouden van goud, rente en opslag, nog buiten beschouwing.