Opvallend is de overeenkomt met een even regelmatige planetencyclus. Als beide planeten tegenover elkaar staan in een zogenaamde oppositie, met de aarde in het midden, bevindt de economie en aandelenmarkt zich tegelijkertijd in een topfase. Wanneer beide planeten 16 à 18 jaar later als gezien vanaf de aarde op dezelfde hoogte staan aan de zodiak, heet het een conjunctie. Dan zien we merendeels dalfasen in de economie met bijbehorende lage standen van de aandelenmarkten.

 

In 1931, 1965-1966 en in het jaar 2000-2001 was er sprake van zo'n oppositie. In alle gevallen viel het gelijk met een top in de op inflatie gecorrigeerde waarde van de aandelenmarkt. Het tegendeel was waar: 16 jaar nadien, rond de conjunctie in 1947 en 1982. Toen verkeerde de economie in een belabberde staat, na jaren van teruggang en recessies. Maar gelukkig, vanaf 1948 en 1982 bloeide de economie langzaam maar zeker weer op zoals in 16-18 jaar niet meer was gezien. Het tij keerde. Van een periode waarin recessies haast gemeengoed leken, kosten van levensonderhoud enorm stegen door de stijgende grondstoffenprijzen, naar een periode waarin de economie weer opleefde en de aandelenmarkten weer opgelucht omhoog gingen.

 

Die stijgingen duurden dan jammer genoeg niet voor eeuwig en altijd zoals de mensen – juist tijdens de piekfasen – steeds schijnen te denken. Stijgingen liepen echter door omstandigheden stuk, bijna elke maal in 3 eeuwen ergens binnen 1 à 2 jaar van een oppositie tussen deze twee dezelfde planeten. Er is over 300 jaar een overeenkomst van 75-80 procent, interessant genoeg om het bij de keuze van beleggingen in de gaten te willen houden. Tot nu toe zien we sinds 2000-2001 de aandelenprijzen weer eerder dalen dan stijgen. Houdt dit aan, dan wint deze overeenkomst van planetenbewegingen met de stand van de economie aan belang. Financiële astrologie maakt dankbaar gebruik van deze bestendiging.