Ook de Wereldbank is somber geworden. De bijdrage van de rijkere landen aan de mondiale groei is marginaal. De landen met hoge inkomens groeien gezamenlijk slechts met 1,4 procent. En in de eurozone wordt zelfs een krimp van 0,3 procent verwacht. Positieve opstekers in het rapport zijn de tijdelijke impuls van economische bedrijvigheid die dit jaar in Japan wordt verwacht. Ook de onderliggende verbetering van 's werelds grootste economie, de Verenigde Staten, geeft iets meer hoop dan de inleiding aanvankelijk doet vermoeden.

Opkomende markten verzwakt
De opkomende markten zullen naar verwachting ook hinder ondervinden van de eurocrisis. De totale economische groei van deze landen zakt in 2012 met een voorziene groei van 5,4 procent naar een 10-jaars diepterecord. Een drietal redenen ligt hieraan ten grondslag. Allereerst zijn als gevolg van inflatie diverse verkrappende maatregelen genomen. Ten tweede heeft de crisis in 2011 bijgedragen aan een kapitaaluitstroom. Dit jaar is er nog geen sprake van kapitaalinstroom. Ten derde zal de verminderde kooplust in de rijkere landen exporten vanuit opkomende markten onder druk zetten. Gelukkig moet het volgens de Wereldbank in 2013 allemaal weer beter gaan worden. De wereldwijde handel zal dan van 4,7 procent in 2012 naar 6,8 procent in 2013 stijgen.

Het kan ook slechter
Zoals bij ieder zichzelf serieus nemende instantie wordt ook in het rapport gesproken over een 'worst-case-scenario'. Hierin neemt de groei dit jaar verder af wanneer maximaal vier landen in de eurozone hun toegang tot de financiële markt kwijtraken. Gelukkig verwacht de Wereldbank niet dat dit scenario werkelijkheid wordt, maar toch staat het vermeld. Voor het geval dat. Tussen de regels door zien we het relaas van 2011. Daar zagen we met eigen ogen dat beleidsmakers net zo lang wachten met het nemen van compromissen en halve besluiten tot ze echt geen kant meer op kunnen. Zou het in 2012 ook zo gaan verlopen?

Trendmatige groeiverschuiving
Hoe dan ook. De conclusie die we kunnen trekken op basis van de prognose is dat de trendmatige groeiverschuiving die gaande is, zich lijkt te versnellen. Azië en Latijns-Amerika lijken nog zeer gevoelig voor een verkoudheid, maar de basis voor de sterke economische groeipotentie ligt vast. Een bevestiging en ook een positief onderdeel van het rapport komt vanuit China. Deze week nog lazen we dat het bruto binnenlands product in het vierde kwartaal van vorig jaar met 8,9 procent is gestegen. Dat is een minder snelle groei dan in de drie maanden daarvoor, maar nog altijd sneller dan door analisten werd verwacht. Over heel 2011 groeide de ‘reuzeneconomie' met 9,2 procent.

Geen harde landing
Dit geeft naar mijn idee een bevestiging van de groeiende economische weerbaarheid van China. Ook lijkt tot zover geen sprake te zijn van een harde landing. Waarom niet? Blijkbaar is de Chinese consument in staat om een belangrijk deel van de verminderde exporten op te vangen met een gretige binnenlandse consumptie. De Wereldbank verwacht in 2012 voor dat land een economische groei van 8,4 procent . Dit is ook van belang voor landen als Brazilië, Australië, Zuid-Afrika en Argentinië. Deze grondstofexporterende economieën teren op de vraag van de consumptiehonger die in China heerst.